ثمود

ثمود

بعد از وفات، حضرت هود (علیهالسلام)، نسل پیروان او نیز به سرای باقی شتافت و نسلهای جدیدی پا به جهان گذاشتند و اندکاندک رشد کردند و به تدریج، نیرنگ، شرک و کفر در آنان کارگر افتاد و شیطان توانست آنان را بفریبد و فرمانهای شیطان را به خوبی اجرا کردند و سرسپرده او شدند، قبیله «ثمود» از همین نسلهای جدید بنیان نهاده شد.

واژه ثمود در لغت

واژه «ثمود» از واژگان فصیح عربی و برگرفته از ریشه «ثمد» است. «ثمد» هر چیز اندک را گویند. واژه ثمود را برخی عربی به معنای آب اندک و برخی واژهای غیر عربی دانستهاند.

وجه تسمیه ثمود

ظاهراً ثمود نام قبیله یا نام جدّ این قبیله دانسته شده است.

ثمود در منابع تاریخی

چون روایت قرآنی درباره این قوم ما به ازای توراتی ندارد، باستانشناسانی که به روایات تورات دستکم به عنوان نقطه شروع پژوهشهای خود متکی بودند، در وجود این قوم تردید کردند.

ثمود در قرآن و تورات

به قوم ثمود ۲۶ بار در قرآن اشاره شده است. در قرآن کریم ثمودیان جانشینانِ قوم عاد معرفی شدهاند. سالم، به نقل از کوسن دو پرسوال، میان ثمودیان و حوریان در تورات مشابهتی دیده است. مطالعه کامل این نوشتار - اینجا

منبع : اینجا