روال زندگی

از وبلاگ شاهین داراب

76

روال زندگی

کل موجودات عالمو اگه نگاه کنی ، یه دنیای مخصوص خودشون دارن و بر اساس همین دنیایشون هم یه روال زندگی دارن. ینی از یه مسیری شروع می کنن و سرآخرم در یه جایی پایان میدن.

مثلاً همین گنجشکای توی خونتونو نگاه کنین. آخرای زمستون شروع می کنن به نقشه کشی برای ساختن لونه و سپس تخم گذاری و جوجه و دس آخرم یه نسل دیگه ای از خودشون بوجود میارن و همینم مسیرزندگیشونه. حالا تو این مسیر ، اتفاقات زیادیم براشون بوجود میاد که به نوعی میشه گفت ، تنوع و تفریح زندگیشونه.

So ، ما آدمام که بقول مادربزرگم ، بسینگلا خیلی حالیمونه ، دیگه حتماً باید روال زندگیمون علاوه بر اینکه باید داشته باشیم ، خیلیم باید از نوع خاص و باب طبع هم باشه. و گرنه هر کی برا خودش یه روال زندگی تعیین می کنه و میره که سرآخرم ممکنه بدرد جامعه رو به رشد نخوره.

این وظیفه عالمان و مدیران کار درست هر جامعه ای هست که بر اساس هدفهایی که برا کشور و جامعه خودشون در نظر گرفتن روال زندگی هم برا مردمشون بنویسن. هر چی این روال زندگی درست تر و علمی تر و عقلانی تر باشه ، آدمای اون جامعه هم احساس نشاط و انگیزه خوب زندگی و آرامش و آسایشو خلاصه کلاً عشق و حالشونم بهتره. یه عمر خلاصه حالشون خوبه.

امّا از اون طرف نه ، اگه بخواد نوشتن روال زندگی رو دست یه آدمایی بدی که وقتی ازشون می پرسی دست راستت کدومه؟ این پای چپشو نشون بده ، دیگه معلومه آدماش چی از آب در میان!. در حقیقت همینجاس که خیلی از مشکلات مادی و روحی افراد اون جامعه بوجود میاد.

اگرم نه ، روال نویسی نباشه ، خب در آن صورت هر کی یه روالی تو ذهنش می نویسه و بر اساس اون حرکتشو شروع می کنه. دیگه شانسه. چی از آب در بیاد خدا میدونه.

یادمه سالها پیش اون موقعی که تلویزیون دوتا کانال بیشتر نداشت و برا دیدن همین دوتا کانالم چه باج هایی که به تلویزیون دارای اون موقع نمیدادی ، یه شب رفتیم خونه یکی از این تلویزیون دارا ، یه نمایشنامه داش نشون میداد بنام حصار در حصار.

متن کامل این نوشتار را مطالعه بفرمایید. –اینجا